Antanas Andziulis werd geboren in Kaunas in 1960. Zijn artistieke pad begon aan de Kaunas J. Naujalis Secondary School of Art, nu de Kaunas Art Gymnasium genoemd. Hij studeerde schilderkunst aan het Vilnius Art Institute van 1978 tot 1984, waar hij formele training ontving en zijn vaardigheden tijdens deze cruciale jaren verfijnde.

Andziulis’ creativiteit werd eerst gevormd door zijn familiale omgeving—zijn vader begon met schilderen na de Tweede Wereldoorlog, en zijn moeder werkte met textiel. Dit artistieke huishouden legde de basis voor zijn vroege verkenningen in de visuele kunsten. Zijn groei ging verder op de kunstschool, waar hij werd begeleid door de opmerkelijke pedagoog Algirdas Lukštas, en aan het Vilnius Art Institute werd hij geleid door vooraanstaande figuren zoals Kostas Dereškevičius, Arvydas Šaltenis, Leopoldas Surgailis en professor Vladas Karatajus.

In het begin concentreerde Andziulis zich op het afbeelden van tastbare vormen binnen echte ruimtes in zijn schilderijen. Na verloop van tijd evolueerde zijn benadering, en in 1993 omarmde hij expressieve abstractie. Een nieuwe fase ontstond in 2010, gemarkeerd door geometrische abstractie. Cruciale ontmoetingen—met name met Arūnas Jonuškis, die hem opende voor de expressieve kwaliteiten van kleur en de meridianen van het menselijk lichaam, en Modrius Tenisonas, wiens perspectieven op veld en structuur invloedrijk waren—waren essentieel in deze evolutie. De wisselwerking van kleurenspanning en de prikkelende verbinding tussen een werk en zijn titel blijven centraal in Andziulis’ creatieve ideologie.

Naast zijn activiteiten als schilder heeft Andziulis ook een rol gespeeld in kunsteducatie. Van 1986 tot 1990 was hij leraar en voorzitter van de methodologische kring aan de Kaunas St. Žukas Technical School of Applied Arts. Hij gaf ook parttime schilder- en tekencursussen aan de Kaunas-tak van het Vilnius Art Institute van 1989 tot 1991, en vervolgde later zijn onderwijs aan de Kaunas Art Gymnasium van 1991 tot 1993. Sinds 1984 zijn zijn werken te zien in groepsexposities, en vanaf 1993 heeft hij ook solo schildertentoonstellingen georganiseerd—en biedt het publiek een voortdurend evoluerende artistieke visie.