Kunstwerk in het interieur
Arvydas Kašauskas werd geboren in 1959 in Vilnius. Van 1977 tot 1982 studeerde hij fresco en mozaïek aan de Vilnius Academy of Arts.
"De kwaliteit van kunst blijft een kwestie van de ambitie en integriteit van de auteur," zegt Kašauskas. In eenvoudige termen is kunst goed wanneer de kunstenaar zich bekommert en eerlijk blijft.
Kašauskas is opgeleid in monumentale kunst—een discipline die zich richt op schaal, structuur en duurzaamheid. Deze achtergrond vormt nog steeds zijn werk vandaag de dag. Hij benadert schilderen niet als een simpele weergave, maar als constructie: elk stuk is opgebouwd, met een gevoel van gewicht en ruimte.
Na de val van het Sovjetregime begon hij onafhankelijk te werken, waarbij hij van openbare, door de staat in opdracht gegeven fresco's overstapte naar meer intieme canvaswerken. Hoewel de schaal veranderde, bleef zijn materiële benadering hetzelfde.
Verf wordt niet alleen aangebracht—het wordt geschraapt, gedrukt en gelaagd, wat dichte, tactiele oppervlakken creëert. Zijn werk balanceert controle met onvoorspelbaarheid.
Terugkijkend beschrijft Kašauskas zijn vroege artistieke drang als een zoektocht naar "een helderder, meeslepender leven," gevormd door een tijd waarin kunst een duidelijke culturele rol had.
Tegenwoordig ziet hij creativiteit als iets dat voor iedereen openstaat—niet beperkt tot kunstenaars, maar beschikbaar voor iedereen die zijn leven met intentie vormgeeft.
Landschap blijft een constante in zijn werk. Vaak schilderend in de buitenlucht, put hij uit de energie van de plek en de gedeelde creatieve ervaring. Zelfs in abstractie is de natuur nog steeds aanwezig—gereduceerd tot ritme, vorm en ruimte.
Voor Kašauskas is elk schilderij uiteindelijk een abstractie.
Lithuanian Artists’ Association Member
This artist was acknowledged by the Ministry of Culture of the Republic of Lithuania
TOP 15
Aanbevolen door de galerie
Over dit kunstwerk+
Het schilderij vangt een sereen winterlandschap dat is ondergedompeld in de subtiele warmte van een zonsondergang. De voorgrond wordt gedomineerd door een deken van sneeuw, waarvan het oppervlak textuur en ongereptheid vertoont, wat de gedempte gloed van de lucht weerspiegelt. Een netwerk van dunne, donkere paden of mogelijke stromen slingert door de sneeuw en leidt de blik naar een verre horizon. In het midden zijn er hints van vegetatie, mogelijk slapende struiken of kleine bomen, die door de sneeuw steken. Aan de linkerkant staat een cluster van kale bomen die dapper tegen het koude seizoen staan. De achtergrond toont een rustige waterpartij, waarvan het oppervlak een spiegel is voor de roze, blauwe en paarse tinten van de lucht, wat de afsluiting van de dag suggereert. Boven is de lucht een levendig tapijt van kleuren, met opvallende wolken die zich eroverheen uitstrekken, variërend van zachte roze en vurige oranje tot diepere tinten blauw en grijs, die het afnemende zonlicht weerspiegelen. De hele scène communiceert een stille, bijna introspectieve winterdag, waar de natuur rust onder de waakzame ogen van een levendig geschilderde lucht.
