Fausta Kybartienė is een kunstenaar wiens liefde voor schilderen en tekenen begon in haar kindertijd, hoewel het vele jaren duurde voordat ze zich er volledig aan wijdde. De eisen van het dagelijks leven—onderwijs, het grootbrengen van een gezin, werk en het beheren van een huishouden—kwamen altijd op de eerste plaats, waardoor haar artistieke aspiraties lange tijd diep in haar onderbewustzijn werden gedrukt. Zelfs tijdens de jaren dat ze niet schilderde, bleef haar verbinding met kunst sterk, gevoed door de creatieve sfeer in haar huis.
Tijdens haar opvoeding was Fausta omringd door vrouwen die professionele volkskunstenaars waren, die voortdurend mooie ambachten—zoals weven, breien en naaien—integreerden in hun dagelijks leven. Ze raakte intiem vertrouwd met deze traditionele handwerken, en bracht haar vroege kindertijd door tussen klossen garen, gedetailleerde patronen, weefgetouwen, kleurrijke verven en levendige tinten. De artistieke omgeving binnen haar huis verweefde creativiteit in haar dagelijks bestaan en legde de basis voor haar toekomst als schilder.
Het is pas recent dat Fausta haar pad als schilder begon, waarbij ze het met zowel voorzichtigheid als vastberadenheid benaderde. Om haar vaardigheden te versterken en te voorkomen dat ze helemaal opnieuw moest beginnen, schreef ze zich in aan de Kaunas A. Martinitis Kunstschool, waar ze vier jaar studeerde. De begeleiding en samenwerking met prominente Litouwse kunstenaars bevestigden haar schildervaardigheden en vulden haar met oprechte vreugde en voldoening. Schilderen, realiseerde ze zich, was veel meer dan een voorbijgaande interesse; het werd een diepgaande bron van vreugde in haar leven.
Na het afronden van haar studie aan de kunstschool blijft Fausta haar artistieke vaardigheden verder ontwikkelen en zich dieper in het schilderen onderdompelen door haar opleiding aan de Vilnius Academy of Arts Faculty (VDA KF) voort te zetten. Door deel te nemen aan plein-air tentoonstellingen creëert ze werken die haar omgeving en de dingen die haar vreugde brengen weergeven. Ze voelt zich vooral aangetrokken tot schilderen in de natuur, waar ze inspiratie vindt in harmonieuze maar verrassende mengsels van natuurlijke kleuren.
Over dit kunstwerk+
Zacht, gevlekt licht filtert door een weelderige variëteit aan groen in de serene sfeer van een botanische tuin. Een rustige vijver weerspiegelt de lucht en de rijke vegetatie eromheen, waardoor een symfonie van blauw, groen en subtiele aardetinten ontstaat die het oog kalmeert. Een elegante, gebogen brug overspant de vijver, waarvan de structuur een delicate silhouet vormt tegen de levendiger gekleurde reflecties in het water. Grote, gladde stenen liggen aan de rand van het water, hun ronde vormen bieden een textuurcontrast met de vloeibare reflecties en zachte begroeiing. Heldere spatten van rood, mogelijk bloemen of kunstzinnig geplaatste tuinelementen, punctueren het groen, trekken de aandacht en voegen diepte en interesse aan de scène toe. Het schilderij roept een gevoel van stille contemplatie en de schoonheid van de natuur op, gecultiveerd door menselijke handen.
