Gabrielė Prišmantaitė

Gabrielė Prišmantaitė(225)

Alle kunstwerken

Alle schilderijen van Gabrielė Prišmantaitė (geboren in 1990) hebben één ding gemeen - het gevoel van wind dat door hen heen stroomt. Het gras dat ze schildert lijkt te zwijgen en te rimpelen, bewogen door onzichtbare stromingen - buigend, ritselend en weer oprijzend.

De kunstenaar zelf beschrijft schilderen als een manier om in te haken op het mysterie van de natuur, waar elke bloem het universum in zich draagt en daarom elke steel, elk grassprietje met zoveel tederheid en zorg wordt geschilderd. Deze kunstwerken vertegenwoordigen een magisch moment waarin het gefluister van de natuur onze innerlijke monoloog tot zwijgen brengt en we overweldigd worden door rust en vrede, geworteld in het huidige moment, niet verstoord door het verleden of de toekomst.

De metafoor van het wuivende gras is bijzonder evocatief. Bewogen en geritseld door de wind, buigen de stelen maar breken niet. De schoonheid van de natuur onthult zich als veerkrachtig, duurzaam en onverzettelijk. Deze schilderijen zijn bijzonder geschikt voor een ruimte waar men een gevoel van vrede en harmonie zoekt.

  • Young And Talented - Rising Stars
  • International exposure
  • Aanbevolen door de galerie
Over dit kunstwerk+

Het schilderij "Dageraad" door Gabrielė Prišmantaitė vangt een dromerige, vroege ochtendscène. De bovenste helft van het schilderij toont een lucht gevuld met draaiende, pastelkleuren. Er zijn tinten lila, blauw en zacht roze die zich vermengen als zachte wolken. Hieronder lijkt een veld van veerachtig gras zachtjes te golven. Het is afgebeeld in lichte grijs- en wittonen, wat een vredig contrast toevoegt aan de kleurrijke lucht. Prišmantaitė’s stijl hier is zowel zacht als dynamisch. Ze gebruikt kwaststreken die de kleuren soepel mengen, waardoor een gevoel van beweging in de lucht ontstaat. Het gras is gedetailleerd, waardoor de voorgrond bijna tastbaar aanvoelt. Dit schilderij roept een serene, bijna etherische kwaliteit op, typisch voor sommige impressionistische werken. Het is alsof we kijken naar het eerste licht van de dageraad dat zich verspreidt over een rustige, ongerepte landschap.