Gitas Markutis wordt erkend in de moderne kunstwereld als een maker van hedendaagse landschappen. Zijn kunstwerken tonen vaak locaties in Litouwen, waarvan veel gemakkelijk herkenbaar zijn voor kijkers. Toch heeft Markutis een unieke vaardigheid om deze plaatsen zo weer te geven dat ze in eerste instantie onbekend lijken, waardoor kijkers worden aangemoedigd om de scènes opnieuw te ontdekken door zijn artistieke visie.
Hij vindt inspiratie in de subtiele aantrekkingskracht van de Litouwse natuur, en erkent dat niet elk uitzicht van nature visueel opvallend is. Markutis heeft opgemerkt dat verbeelding essentieel is om gewone uitzichten om te toveren tot boeiende kunstwerken. Hij bespreekt openhartig de moeilijkheden die gepaard gaan met het creëren, en benadrukt dat niet elke schilderij een instant triomf is, maar dat volharding een vitaal onderdeel van zijn praktijk is: "In de schilderkunst win je soms, soms verlies je, maar ik probeer altijd terug te winnen."
Een kenmerkend aspect van het werk van Markutis is zijn methode om landschappen op te splitsen in geometrische vormen, waarbij hij decoratieve contourlijnen en gedurfde kleurcontrasten gebruikt. Zelfs wanneer hij kiest voor neutralere en natuurlijkere tinten, past hij hun verhoudingen aan om een nieuw effect te creëren. Zijn composities presenteren vaak een harmonieuze relatie tussen natuurlijke landschappen en elementen van menselijke prestaties, zoals architectonische structuren, waardoor zowel historische gebouwen als de natuur elkaars pracht versterken.
Het meest opvallende aspect van de schilderijen van Gitas Markutis zijn zijn levendige, expressieve penseelstreken, die een zachte beweging overbrengen die doet denken aan een lichte bries. Zijn fantasierijke benaderingen van compositie bieden kijkers ook onverwachte gezichtspunten, die soms neigen naar het abstracte. Door deze mix van technische vaardigheid en creatieve visie nodigt Markutis kijkers uit om vertrouwde landschappen vanuit geheel nieuwe perspectieven te ervaren.
Over dit kunstwerk+
In dit schilderij getiteld "Geel-Groen Landschap" van Gitas Markutis rijzen twee kerktorens boven een levendig, kleurvol weiland. De lucht is geschilderd in tinten blauw, wat wijst op een heldere dag. De voorgrond wordt gedomineerd door levendige gele en groene penseelstreken, die wilde gras en misschien vroege herfst suggereren. Markutis hanteert een levendige, expressieve stijl, met dikke penseelstreken die textuur en diepte toevoegen. Deze techniek geeft de scène een bijna tactiele feel. De kleuren zijn gedurfd, wat een levendige en warme sfeer creëert. Al met al vangt Markutis een serene maar dynamische landschap dat de kijker aantrekt door zowel de architectuur als de natuurlijke schoonheid eromheen. De stijl is impactvol, met een balans tussen realisme en impressionistische flair.




















