Kunstwerk in het interieur
Geboren en getogen in Darbėnai, een stad in de regio Žemaitija, is Irena Jasiūnienė een kunstenaar die meer dan dertig jaar in Panevėžys woont en werkt, wat ze nu als haar thuis beschouwt.
In de afgelopen jaren heeft Irena Jasiūnienė steeds meer van haar aandacht en energie aan schilderen gewijd. Veel van haar inspiratie komt uit haar directe omgeving: de natuur, de nabijgelegen landschappen en de verschillende locaties die ze zowel in Litouwen als in het buitenland heeft bezocht tijdens haar reizen.
De kunstenaar heeft een bijzondere affiniteit voor het afbeelden van de werkelijkheid zoals zij die waarneemt, met een voorkeur voor onderwerpen die natuurlijk en vertrouwd aanvoelen. Landschappen en stillevens blijven dan ook tot haar favoriete genres behoren. Hiermee probeert ze een visie op de wereld over te brengen die authentiek en toegankelijk is.
Levendigheid, vibrante kleuren en een gevoel van authenticiteit zijn kwaliteiten waar Irena Jasiūnienė voortdurend naar streeft in haar kunst. Ze probeert schilderijen te maken die positiviteit uitstralen en opbeurende emoties oproepen bij degenen die ze bekijken, in de overtuiging dat kunst zowel het oog als het hart moet aanspreken.
Over dit kunstwerk+
Op de voorgrond strekt een weelderige weide vol met een levendige mix van wilde bloemen zich uit over het uitzicht; talloze tinten roze, wit, geel en groen vermengen zich tot een levendig wandtapijt van flora. Dit kleurrijke natuurlijke tapijt golft zachtjes met bescheiden heuvels en kleine dalen. Temidden van deze natuurlijke pracht torent een stadsgezicht op in de achtergrond, symbolen van de reikwijdte van moderniteit, met hoge gebouwen die de lucht in steken, verzacht door een vage ochtendgloren. Aan de linkerkant van de compositie wordt subtiel een rivier of groot wateroppervlak gesuggereerd, met een grote brug die eroverheen loopt, wat de serene wildheid van de voorgrond verder verbindt met de geconstrueerde stedelijke omgeving daarachter. De lucht erboven is een gedempte mengeling van geel en blauw, wat een vroege ochtend suggereert waar de rust van de dageraad de dag nog temperen. De overgang van de natuurlijke voorgrond naar de stedelijke achtergrond suggereert een verhaal van co-existentie tussen de natuurlijke wereld en menselijke ontwikkeling.
