Mijn naam is Julija Kugytė. Ik ben geboren en getogen in de Krim binnen een etnisch Litouwse familie. De levendige kleuren en unieke landschappen van mijn kindertijd—de blauwe zee, eindeloze steppen en ruige bergen—hebben mijn artistieke perspectief diep beïnvloed. Deze natuurlijke elementen blijven mijn kunst inspireren, en vormen zowel de sferen als de paletten die ik voor mijn schilderijen kies.
Na mijn verhuizing naar Litouwen begon ik met studies in modeontwerp. Tijdens mijn universitaire jaren wijdde ik me aan het schilderen van mode-illustraties, het creëren van portretten en het werken aan verschillende kledingontwerpprojecten. Deze opleiding verfijnde niet alleen mijn technische vaardigheden, maar inspireerde me ook om te experimenteren met gedurfde combinaties van kleuren en texturen gedurende mijn artistieke reis.
In recente tijden ben ik gepassioneerd geraakt door abstract schilderen. De daad van abstractie brengt me eindeloze ontdekkingen; elk schilderij presenteert een unieke reis en een diep gevoel van vrijheid. Door te experimenteren met een scala aan materialen en gereedschappen, kan ik de interactie van kleurharmonieën, beweging en ritme verkennen, en mijn verbeelding in verrassende nieuwe richtingen duwen.
Ik beschouw een schilderij pas als af wanneer het begint een verhaal of narratief binnen zijn vormen voor te stellen. Ik nodig kijkers van harte uit om zich met mijn schilderijen bezig te houden en hun eigen interpretaties te vormen, betekenis te ontdekken in de abstracte patronen en levendige tonen die ik presenteer. Mijn hoop is dat mijn kunst anderen aanmoedigt om de schoonheid en het verhaalpotentieel te zien die te vinden zijn in kleur en compositie.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij "Diptiek. Ochtendschaduwen" van Julija Kugytė bestaat uit twee verticale panelen, elk gevuld met een dans van gedempte grijzen, zwart en wit, vormgegeven door een aquarelachtige techniek. Het bovenste paneel toont een vloeiende gradatie van donker naar licht, wat een mistige, nevelachtige effect creëert, waar vormen lijken te verschijnen en weer te vervagen in een nevel. De texturen suggereren een mengeling van ruwe oppervlakken, misschien reminiscent van mineraalafzettingen of een luchtfoto van een winterlandschap. Het onderste paneel bevat donkerdere tinten, gedomineerd door contrasterende gebieden van zwart en grijs, die het gevoel kunnen oproepen van schaduwen die in een bos bij schemering worden geworpen, of reflecties in een stil, donker water. Er zijn plekken die lijken op vorst of schimmelpatronen, wat bijdraagt aan een algehele organische ambiance. Er is een voelbare diepte en mysterie, die de kijker uitnodigt om landschappen of scènes te interpreteren die zowel vertrouwd als anderewerelds aanvoelen. De etherische kwaliteit van de panelen kan de voorbijgaande lichtstralen van de ochtend suggereren die door een dichte, koele mist filteren.
