Lidija Skačkauskaitė Kuklienė is een kunstenaar wiens creatieve visie geworteld is in de diepgaande interactie tussen leven en artistieke expressie. Ze vergelijkt creativiteit met "de inademing en uitademing van het bestaan," en benadrukt de onmiskenbare aanwezigheid ervan in haar dagelijkse leven. Lidija haalt inspiratie uit de kosmos en beschouwt het leven als intiem verweven met uitgestrekte universele krachten, een perspectief dat diepgaand invloed heeft op de manier waarop ze kunst creëert.

Voor Lidija is de natuur haar voornaamste inspiratiebron, die zowel materiaal als motivatie biedt voor haar artistieke ondernemingen. Ze benadert de natuur niet slechts als een visueel motief, maar als een continue uitwisseling, waarbij ze probeert de mysteries ervan te herinterpreteren en te verlichten door haar eigen lens. In haar praktijk gaat ze verder dan de uiterlijke vormen van de natuur, met de ambitie om datgene te onthullen wat niet zichtbaar is - de "innerlijke adem van de aarde," de vluchtige stemmingen van de veranderende seizoenen, en de diepgaande geheimen die zich niet in woorden laten vangen.

De subtiele nuance en ondergewaardeerde schoonheid die in de natuur aanwezig zijn, staan centraal in Lidija’s oeuvre. Ze is van mening dat elke bloem de complexiteit van het universum bevat, waarbij elke bloei ingewikkelde codes en betekenissen herbergt. Deze filosofie wordt vooral duidelijk in haar abstracte werken, waar golvende lijnen en vormen de waarnemer op een meditatieve weg leiden, en een onderzoek aanmoedigen dat dieper gaat dan wat onmiddellijk zichtbaar is.

Door middel van haar kunst nodigt Lidija Skačkauskaitė Kuklienė kijkers uit om hun relatie met de natuur te vernieuwen en de vergeten verbindingen te erkennen die mensen met de natuurlijke omgeving verbinden. Haar stukken creëren een contemplatieve ruimte, die het publiek aanmoedigt om dieper te kijken, beter te luisteren en de wonderen te herontdekken die binnen de wereld om ons heen liggen. Met haar creaties streeft Lidija ernaar een gevoel van ontzag en aanwezigheid te wekken, en de delicate maar diepgaande banden die alle levensvormen verenigen onder de aandacht te brengen.