Monika Ivaškaitė is een kunstenaar die in Vilnius, Litouwen woont, wiens schilderkunst een unieke artistieke visie onthult. Ze gebruikt dit medium vaak om de subtiele complexiteit van haar eigen emotionele landschap te verwoorden. Door haar artistieke praktijk verkent Monika thema's die delicaat en ontastbaar zijn, en verankert ze deze in levendige helderheid op het doek. Haar oeuvre omvat een scala aan genres—portret en landschap onder andere—en toont zowel haar breedte als diepte als schilder.
Voor Monika dient schilderen als het meest instinctieve en directe kanaal om haar gedachten en gevoelens uit te drukken. Ze construeert visuele verhalen die soms inspiratie putten uit haar kindertijd—een motief dat vaak wordt herkend door degenen die haar kunst bekijken. Commentatoren in de kunstwereld hebben haar kenmerkende stijl benadrukt en opgemerkt dat ze 'infantilisme' onderzoekt, niet alleen door het onderwerp, maar ook door een techniek te hanteren die enigszins naïef en adolescent is in uitvoering.
Kindertijd staat centraal in Monika’s kunst. Ze kiest ervoor om terug te keren naar deze vroege herinneringen, waarbij ze de intrigerende manier vindt waarop de realiteit in de loop van de tijd verandert—ervaringen van lang geleden worden levendige illusies vol kleur. Haar schilderijen bestrijken een spectrum van emoties, van luchtigheid tot melancholie, en tonen vaak figuren geïnspireerd door oude foto's, kinderliteratuur of haar eigen creatieve visie. Elk schilderij wordt een verhaal op zich, of het nu geworteld is in werkelijke gebeurtenissen of gefabriceerd uit herinnering en fantasie.
Sinds 2016 heeft Monika Ivaškaitė talrijke solo-exposities gepresenteerd, waarmee ze zich stevig heeft gevestigd in de wereld van de hedendaagse kunst. Ze voltooide haar studies aan de Academie voor Schone Kunsten in Vilnius, waar ze zowel haar Bachelor- als Masterdiploma in Schone Kunsten behaalde. Het inzicht en de authenticiteit die in haar werken aanwezig zijn, zijn een bewijs van zowel haar formele opleiding als haar voortdurende toewijding aan haar ambacht.
Over dit kunstwerk+
Een jonge jongen staat plechtig in het midden van het schilderij, gekleed in een formeel, lichtroze shirt met opgerolde mouwen die zijn onderarmen blootstellen. Hij draagt ook een donkere broek. Zijn lichtbruine haar is netjes gekamd, en de pony is recht over zijn voorhoofd geknipt. Hij houdt een hoge, blauwe kaars vast die voor hem staat, zijn handen om de onderkant geklemd. De kaars is niet aangestoken en staat verticaal, in lijn met zijn strenge, peinzende uitdrukking. Achter hem is een gedeeltelijk zicht op houten meubels, mogelijk een bank, en een beige muur die suggereert dat de setting een plaats van aanbidding is. De achtergrond is gewassen in zachte, warme tinten, subtiel gemengd om een serene, respectvolle sfeer te creëren. De ogen van de jongen zijn wijd en gericht recht vooruit, wat een mix van onschuld en de ernst van een religieuze gelegenheid weerspiegelt.
