Ik zou mezelf beschrijven als iemand die leeft met aquarel, er volledig in ondergedompeld is. Ik ben gefascineerd door de kwetsbaarheid, de onvoorspelbaarheid en de bijzondere manier waarop het reageert op water. Mijn inspiratie komt vaak uit de natuur, zo perfect gemaakt door God. Tegelijkertijd trekt de levendige energie van het stadsleven me ook aan - het geluid, de activiteit, de verschuivende schaduwen op gebouwen in het zonlicht, of de reflecties die glinsteren op natte straten na de regen. Kleur heeft voor mij een bijzondere betekenis; het palet dat ik kies vormt de evolutie, geest en sfeer van elk stuk. Door mijn kunst nodig ik je uit om te fantaseren, om te ontsnappen naar een plek van rust en goedheid… Enigmatisch, maar veilig… Ik wens je een aangename reis!
Raimonda Rauluševičienė is een kunstenaar wiens creatieve pad nauw verbonden is met de expressieve, vloeibare aard van aquarel. Aangetrokken door de interactie tussen licht en kleur, geeft ze zich over aan de spontane kwaliteiten van water en pigment, en creëert ze kunstwerken die gevoelens van ontzag en rust oproepen.
Haar verkenningen draaien om thema's die zowel persoonlijk als universeel zijn, vaak aangewakkerd door de schoonheid van de natuurlijke wereld en het voortdurend veranderende stadslandschap. Haar schilderijen vangen vluchtige scènes - de dans van schaduwen, zonlicht dat glinstert, en de interactie van reflecties op natte stoepen. Elk werk biedt kijkers een moment om stil te staan, te reflecteren en een zachte reis door kleur, sfeer en verbeelding te maken.
Raimonda Rauluševičienė heeft solo-exposities gepresenteerd in Kėdainiai en Šiauliai. Haar prestaties omvatten deelname aan internationale aquarel biennales, en haar kunst is in het buitenland getoond, met name in Slovenië en Albanië tijdens het Internationale Kunstfestival. Door deze inspanningen blijft ze haar passie voor aquarel en haar unieke artistieke perspectief delen met publiek in Litouwen en over de hele wereld.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een gedempt, mistig winterlandschap, gevuld met zachte gradiënten van grijs en bleke blauwtinten die een koude, stille sfeer suggereren. Een cluster bomen, met hun takken kaal en delicaat, staat centraal in de scène, wat een bevroren uitstraling geeft die resoneert met de kilte van de winter. De voorgrond toont een ruwe, getextureerde zone, misschien een bevroren vijver of vlekken sneeuw, die contrasteert met heldere gele en aardetinten die de monochrome onderbreken. Omhuld in een mistige sluier, rijzen glooiende heuvels of bergen op in de achtergrond, wat diepte en een gevoel van uitgestrektheid aan de scène toevoegt. Deze combinatie van elementen roept een serene, enigszins melancholische sfeer op, kenmerkend voor een wintertuin in rust. De techniek van het schilderij, met aquarelwas en zichtbare penseelstreken, geeft de scène een dromerige, bijna etherische kwaliteit.
