Kunstwerk in het interieur
Rasa Diemedžio, een kunstenaar met een diploma in keramiek van het Kunstinstituut, begon haar carrière geworteld in formele training, maar ondernam al snel een langdurige persoonlijke zoektocht om een artistiek pad te ontdekken dat echt resoneerde met haar innerlijke wereld. Deze verkenning bracht haar uiteindelijk bij de oosterse filosofie, die een diepe waardering voor de tradities en esthetiek van de oosterse kunst wakkerde—een interesse die geworteld is in haar schooltijd.
Haar artistieke expressie put aanzienlijke inspiratie uit eeuwenoude oosterse kunstvormen. Centraal in Rasa's werk staat de focus op de spirituele essentie, die zij beschouwt als een leidend principe. Door vaardig te werken met kleuren en vormen afgeleid van de natuur, streeft ze ernaar composities te construeren die harmonie oproepen en een positieve energie uitstralen. Hoewel haar gekozen onderwerpen op het eerste gezicht bescheiden of onopvallend lijken, dienen ze om de verschillende nuances en schoonheid in de natuurlijke omgeving te onderzoeken en te onthullen.
Naast haar visuele creaties verweeft Rasa vaak korte poëtische verzen, bekend als haiku, in haar proces. Deze haiku fungeren als korte poëtische glimpjes, die het belang van het huidige moment benadrukken. Door ze op te nemen, verbindt ze verschillende oosterse artistieke tradities en verrijkt ze haar werk, waarbij poëzie en visuele beelden worden samengevoegd tot geïntegreerde en harmonieuze stukken.
Meditatie is een fundamenteel element van Rasa Diemedžio’s creatieve routine; ze mediteert voordat ze gaat schilderen en beschouwt de daad van schilderen zelf als een meditatieve praktijk. Door deze aandachtige betrokkenheid probeert ze haar werken te doordrenken met rust en harmonie. Haar wens is dat degenen die haar kunst tegenkomen dezelfde kalmte en gebalanceerde energie ervaren die zij voelt tijdens het creëren.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een rustieke, verweerde houten deur in een stenen boog, die hint naar een structuur doordrenkt met leeftijd en geschiedenis. De deur zelf is versierd met verticale zwarte metalen scharnieren, en een oud slot hangt aan een metalen plaat, wat suggereert dat het al lange tijd op slot is. Twee kleine metalen ringen zijn aan de deur bevestigd, misschien als traditionele deurkloppers. Een tak met bladeren hangt over één kant van de deur, die gedeeltelijk over de deur hangt en een vleugje natuur toevoegt, wat suggereert dat de deur lange tijd niet is aangeraakt. Voor de deur ligt een trede van ongelijkmatige grijze stenen, wat wijst op doorleefde gebruik. Dit rustieke pad lijkt iets overwoekerd, wat verwaarlozing aangeeft, met grasplekken die tussen de stenen door piepen. Rode klaprozen groeien willekeurig nabij de stenen treden en in het weelderige gras eromheen, hun helderrode bloemen voegen een vleugje kleur toe tegen de gedempte tinten van de deur en stenen. De hele scène straalt een serene, maar toch iets mysterieuze en verlaten sfeer uit.
