Rūta Levulienė is een kunstenaar wiens schilderijen de verbindingen tussen de omgeving, de natuur en mensen onderzoeken. In haar werk behandelt ze thema's van frisse lucht en de vitale band die de mensheid met de natuurlijke wereld verbindt. Putten uit motieven van een gedistilleerde realiteit en gebruikmakend van bronnen zoals foto's, internetbeelden en videomateriaal, weeft ze ingewikkelde en betekenisvolle dialogen tussen mensen en de natuur.
In haar creatieve proces combineert Levulienė elementen van fragmentatie en eenheid binnen deze relaties. Vaak bevatten haar composities gefragmenteerde ruimtes en figuren, wat de schijnbare scheiding tussen mensen en de natuur benadrukt. Soms neigt ze naar het afbeelden van meer vredige en solide ruimtes die een gevoel van harmonie en rust oproepen. Deze wisselwerking is kenmerkend voor haar stijl, die dynamische energie in balans brengt met rustige momenten.
Haar schildertechniek is even expressief, waarbij ze zowel dikke, pastose penseelstreken als delicate, dunne verflagen gebruikt. Levulienė wrijft vaak pigment in de canvas, wat resulteert in een tastbare oppervlakte die het verkwikkende gevoel van frisse lucht oproept. Door deze sensorische benadering geven haar werken een gevoel van vernieuwing en visualiseren ze emotionele vernieuwing - wat ze beschrijft als verfrissing voor de ziel.
Rūta Levulienė's kunst is getoond in Litouwen, Ierland, Noorwegen en de Verenigde Staten. Ze heeft negen solo-exposities gepresenteerd, deelgenomen aan twintig groepstentoonstellingen en acht plein-air schilderevenementen, wat haar actieve aanwezigheid binnen zowel lokale als internationale kunstgemeenschappen onderstreept.
This artist was acknowledged by the Ministry of Culture of the Republic of Lithuania
Over dit kunstwerk+
Het schilderij "Zomer Herfst II" van Rūta Levulienė is een levendige, textuele weergave die de overgang van seizoenen vastlegt. Het kunstwerk wordt gedomineerd door een uitgestrektheid van wat lijkt op een dichte struikgewas van loof en takken, geïnterpreteerd met snelle, impasto penseelstreken van wit, blauw, grijs en hints van geel en groen. Deze kleuren suggereren de vervagende vitaliteit van flora terwijl de zomer plaatsmaakt voor de herfst. De compositie is chaotisch maar harmonieus, met dynamische lijnen en kleurvlakken die een gevoel van beweging en natuurlijk ritme creëren, reminiscent van draaiende winden die door een bos waaien. Kleine, heldere blauwe accenten, mogelijk die de lucht of zeldzame bloemen vertegenwoordigen, punctueren het anderszins aardse en gedempte palet, wat een levendige tegenstelling toevoegt. Dit stuk straalt een koele, bijna frisse atmosfeer uit, wat de kilte suggereert die begint door te dringen in de lucht naarmate de seizoenen veranderen. Het gebruik van textuur en een beperkt maar impactvol kleurenpalet roept een tastbaar gevoel op van de vergankelijke schoonheid en melancholie die gepaard gaat met het einde van de zomer en de komst van de herfst.
