Kunstwerk in het interieur
Rytis Kubilius heeft zijn hele leven een fascinatie voor de visuele kunsten behouden, een passie die hem natuurlijk naar een professionele carrière als grafisch ontwerper en fotograaf heeft geleid. In de loop der jaren begon hij echter te zoeken naar een diepere en persoonlijkere manier van artistieke expressie, wat hem uiteindelijk naar de schilderkunst leidde. Door jaren van verkenning en experimenteren vond hij zijn roeping in abstracte schilderkunst, waarbij hij zich toelegde op het ontwikkelen van een unieke stijl die hem onderscheidt binnen de kunstwereld.
Textuur en de genuanceerde interactie van kleuren staan centraal in de artistieke benadering van Kubilius. Hij streeft ernaar kunstwerken te produceren die niet alleen visueel aantrekkelijk zijn, maar ook de wens oproepen om hun oppervlakken aan te raken, waardoor kijkers worden aangemoedigd om hun tactiele kwaliteiten te verbeelden. Veel van zijn inspiratie komt voort uit de eindeloze diversiteit van de natuur, ondersteund door invloeden van texturen, mensen, literatuur, poëzie, het heelal en muziek.
Voor Rytis Kubilius is schilderen een intuïtief en vloeiend proces. Hij laat zijn instincten en emoties de leiding nemen, waardoor elk stuk transformeert terwijl hij werkt. Deze methode produceert schilderijen die visueel aantrekkelijk zijn en rijk aan een gevoel van beweging en metamorfose, wat de onvoorspelbaarheid en diepte van zijn creatieve pad weerspiegelt.
Kubilius streeft ernaar dat zijn kunstwerken kunstliefhebbers en kijkers verblijden, en ervaringen bieden die zowel visueel boeiend als geestelijk evocatief zijn. Zijn toewijding aan zijn kunst komt tot uiting in zijn nauwgezette aandacht voor elk element, en hij hoopt oprecht dat degenen die zijn werk zien dezelfde vreugde en inspiratie zullen voelen die hij ontdekt door het te creëren.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een abstract landschap verdeeld in twee hoofdsecties met een dramatisch contrast in kleuren en texturen. De bovenste sectie wordt gedomineerd door een koele turquoise blauw, getextureerd met verticale strepen die een zware regen of watervallen suggereren, vervagend naar grijze en witte tinten. Deze verticale lijnen creëren een gordijnachtig effect, wat mogelijk een gevoel van isolatie of een sluier oproept die scheidt wat eronder ligt. De onderste sectie contrasteert scherp met een levendige, rauwe sienna of aardgeel versierd met ruwe, zwartachtige texturen die lijken op een dor, mogelijk verbrand veld. Het textuurspel tussen de bovenste en onderste secties suggereert elementen van zowel verval als natuurlijke elementen, wat mogelijk thema's van milieu-impact of de onverbiddelijke passage van de tijd weerspiegelt. De horizon waar deze twee secties elkaar ontmoeten, kan een cruciale grens betekenen tussen twee drastisch verschillende werelden of toestanden van zijn.
