Sandra Gaidelė is zowel psycholoog als kunstenaar, en combineert op unieke wijze haar professionele expertise met haar creatieve interesses. Hoewel haar belangrijkste bezigheid draait om woorden en het begrijpen van de menselijke psyche, zoekt ze balans en sereniteit door middel van aquarel schilderkunst. Deze artistieke bezigheid biedt haar een ontsnapping aan de drukte van taal en analyse, waardoor ze zich visueel kan uitdrukken in plaats van verbaal.
Voor Sandra is het creëren van kunst met aquarel een essentiële manier om te ontsnappen aan het dagelijks leven. Ze vindt troost in het rustige ritme van het schilderen, waarbij ze zich distantieert van de strenge eisen van haar psychologische werk. De vloeiende, onvoorspelbare aard van aquarel trekt haar aan, en biedt een meditatieve ervaring waarin controle samensmelt met acceptatie van het onverwachte. Deze wisselwerking tussen intentie en spontaniteit weerspiegelt de emotionele landschappen die ze navigeert binnen haar therapeutische sessies.
Haar ervaringen als therapeut beïnvloeden diepgaand de manier waarop ze kunst benadert. Door met cliënten in therapie te werken, krijgt ze een breder perspectief dat ze verweeft in haar creatieve inspanningen. De relatie tussen therapie en schilderkunst verrijkt haar plezier in het creëren en leert haar de waarde van het loslaten van controle. Kunst en therapie, met elkaar verweven, bieden haar een gevoel van harmonie en wederzijdse versterking in haar leven.
Sandra’s artistieke identiteit is nauw verbonden met haar gebruik van aquarel. Ze karakteriseert het als speels, met de nadruk op de onvoorspelbare kwaliteiten. Door middel van aquarel ervaart ze een dans tussen opzettelijke keuzes en de verrassende uitkomsten die het medium biedt. Dit proces moedigt haar aan om zowel de artistieke reis als de onverwachte wendingen te waarderen, en haar dubbele identiteit als psycholoog en kunstenaar te omarmen.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een pittoreske straat scène. Een jonge jongen, verlicht door een zacht, gouden licht, is bezig met het gooien van een dart. Zijn houding suggereert concentratie en speelse ondeugd. De dart is gericht op een doel net buiten een oud gebouw met houten shutters en een verweerde gevel. In het schaduwrijke deel van het gebouw zitten twee individuen aan een kleine tafel, die een moment delen. Ze lijken ontspannen, betrokken in een stille conversatie, onbewust van de baan van de dart. Dichtbij leunt een fiets casual tegen de muur, wat het gevoel van alledaags leven versterkt. Kleding hangt aan een lijn, lichtjes wapperend, wat een vleugje huiselijkheid aan de scène toevoegt. Het schilderij vangt een momentopname van het leven, rijk aan details die een verhaal vertellen van ontspanning, gemeenschap en speelse onschuld. Het gebruik van licht en schaduw, samen met het aardse palet, roept warmte en nostalgie op.
