Simonas Gutauskas, een Litouwse kunstenaar, staat bekend om zijn diepgaande verkenning van betekenis, spiritualiteit en licht in zijn werk. In plaats van te proberen kijkers te verbazen, zoekt Gutauskas naar diepgang en een gevoel van goddelijkheid binnen zijn kunst. Zoals hij het beschrijft, vertegenwoordigen zijn schilderijen ruimtes en visies die ver verwijderd zijn van gewone, realistische landschappen. Hij haalt inspiratie uit fragmenten van kinderdromen en tijdloze ervaringen, en geeft een gevoel weer dat de tijd zelf oplost in zijn creaties. De gouden en paarse golven, stralende zonnen en wolken die smelten als was getuigen allemaal van de Grote Kracht die, volgens de kunstenaar, alles heeft geschapen wat ons omringt.
Een van de meest kenmerkende elementen in de landschappen van Simonas Gutauskas is zijn weergave van licht. Licht staat centraal, doordringt zijn doeken met ofwel schittering of stille subtiliteit, en draagt een diep emotioneel gewicht. Deze aandacht voor verlichting vormt de sfeer van zijn werk, waardoor elke discussie over zijn kunst onvolledig is zonder rekening te houden met hoe hij zowel licht als duisternis manipuleert. Water verschijnt ook vaak als een motief, met reflecterende oppervlakken die de effecten van straling versterken en de schilderachtige ambiance verdiepen. Net als Monet plaatst Gutauskas' passie voor het afbeelden van licht hem onder die kunstenaars voor wie verlichting zwaarder weegt dan de tastbare vormen die het aanraakt.
Gutauskas' diepe betrokkenheid bij licht wordt niet alleen gevoed door zijn bewondering voor de Impressionisten, maar ook door zijn vroege opleiding in glas-in-lood. Hoewel hij zijn artistieke carrière begon met specialisatie in dit medium, is de erfenis ervan nog steeds zichtbaar in zijn huidige landschappen. Zijn schilderijen tonen sterke kleuren, gedefinieerde vormen en brede, textuurrijke penseelstreken die het gevoel van sculpturale reliëf oproepen. Dit resulteert in een organische mix die de gloeiende effecten van glas-in-lood combineert met de nuances van schilderkunst, perfect dienend voor zijn artistieke intentie.
Natuur wordt in Gutauskas' kunst behandeld met genegenheid, eerbied en diepe gevoeligheid—elke penseelstreek op het doek gemarkeerd door toewijding en zorg. Zijn landschappen gaan verder dan eenvoudige representatie, en portretteren de natuur als een raadselachtige kracht die zowel het vluchtige als het eeuwige omvat. Geboren in Vilnius op 2 februari 1965, voltooide Simonas Gutauskas zijn studies aan de M.K. Čiurlionis Kunstschool in 1982 en studeerde af aan het Staatskunstinstituut (nu Vilnius Academie voor Schone Kunsten) in 1990, met een specialisatie in monumentale kunst. Sinds 1999 is hij lid van de Litouwse Kunstenaarsunie, werkt hij in zowel glas-in-lood als schilderkunst, en heeft hij meer dan veertig solo-exposities in heel Litouwen gepresenteerd. Zijn werken hebben hun plaats gevonden in particuliere collecties in Litouwen, de VS, Zweden, Zwitserland, Duitsland en Polen.
Lithuanian Artists’ Association Member
This artist was acknowledged by the Ministry of Culture of the Republic of Lithuania
TOP 15
International exposure
Nationally knownAanbevolen door de galerie
Over dit kunstwerk+
In het schilderij staat een groep silhouetfiguren aan de rand van een reflecterend waterlichaam, waarschijnlijk een lagune, onder een uitgestrekte lucht bedekt met wolken. De lucht, een wandtapijt van grijs en wit, suggereert een koele of bewolkte dag. Het water weerspiegelt de stemming van de lucht, waardoor het effect van de dreigende wolken met zijn reflecterende oppervlak verdubbeld wordt. Deze wolken stapelen zich over de horizon, zwaar en textuurvol, geschilderd met dikke, expressieve penseelstreken die het bovenste gedeelte van de scène domineren. De groep figuren, verbonden door hun reflecties in het water, lijkt contemplatief of stilletjes sociaal, dicht bij elkaar staand. Ze zijn in donkere tonen weergegeven, wat scherp contrasteert met de heldere lichtstreep aan de horizon, misschien een ondergang of opkomst van de zon die door de wolken wordt verduisterd. De algehele sfeer is sereen maar aangrijpend, gekenmerkt door een gevoel van gemeenschappelijke eenzaamheid en de grandeur van het natuurlijke tafereel. Elke penseelstreek draagt energiek bij aan de dynamische lucht en het stille water, waardoor een scène van zowel stilstand als subtiele beweging ontstaat.


















