Tomas Bernatonis is een kunstenaar die diep geraakt wordt door de voortdurend veranderende en onvoorspelbare kwaliteiten van aquarellen. Hij legt uit dat werken met dit medium belangrijke lessen biedt in het loslaten van controle en het oefenen van geduld, terwijl hij toekijkt hoe de kleuren bewegen, samensmelten en transformeren op het doek. Aquarellen worden voor Tomas een manier om zich te concentreren op de vitale details die zijn schilderijen leven inblazen.
Elk nieuw schilderij biedt Tomas de kans om een verhaal te vertellen. Hij is vooral gefascineerd door de interpretaties die kijkers aan zijn kunst geven, die soms verhalen en betekenissen onthullen die heel anders zijn dan wat hij oorspronkelijk bedoelde. Dit gedeelde verhaal tussen maker en publiek verrijkt en verdiept elk stuk dat hij produceert.
Tomas’ creatieve proces wordt gevoed door zijn eigen herinneringen en levendige verbeelding. Hij vindt inspiratie in de sensatie van dansen, dromen over een huis geschilderd in heldere kleuren, en de onuitwisbare herinnering aan de blik van een meisje. Deze persoonlijke fragmenten zijn verweven in zijn werk, en bieden kijkers inzicht in de emoties en gedachten die zijn artistieke stijl begeleiden.
Door zijn schilderijen opent Tomas een uitnodiging voor anderen om zich te engageren, te contempleren en hun eigen verhalen te ontdekken binnen zijn zachte aquarellen. Zijn kunstwerken worden niet alleen een reflectie van zijn eigen ervaringen, maar ook een ruimte voor de verhalen die anderen creëren wanneer ze zijn stukken tegenkomen.
Over dit kunstwerk+
Drie houten kledingknijpers liggen verspreid op een vlakke ondergrond, elk gemarkeerd door sporen van slijtage en gebruik. Hun natuurlijke houtkleur contrasteert met de koelere, blauwachtige tinten van de achtergrond die op houten planken lijkt, wat misschien een rustieke of buitenomgeving suggereert. Hun metalen veren, iets verroest en stevig, wijzen op ouderdom en frequent gebruik. De schaduwen die worden geworpen en de diepte van de details in elke knijper benadrukken een gevoel van realisme, waarbij de eenvoudige maar essentiële aard van deze alledaagse objecten wordt vastgelegd. De compositie richt zich op het onophoudelijke nut en de onopgemerkte schoonheid van alledaagse objecten, en nodigt uit tot contemplatie over de vaak over het hoofd geziene aspecten van het dagelijks leven.




















