Gevestigd in Kaunas, Litouwen, creëert Violeta Jarašiūnienė kunst onder de naam ViJa Art. Haar levenslange toewijding aan schilderen is in de loop der jaren verdiept, terwijl ze geleidelijk haar vaardigheden met canvas en verf heeft verfijnd. Violeta's pad als kunstenaar begon bescheiden—haar debuut tentoonstelling vond plaats in 2008 in het gemeenschapscentrum van Betygala, gelegen in het district Raseiniai, en vervolgens in het Betygala Museum. Gedurende ongeveer tien jaar bleef schilderen een stille en aarzelende bezigheid, een creatieve ontsnapping verweven met haar dagelijkse routine. Het was tijdens de quarantainetijd dat kunst een centrale rol in haar leven terugvond, wat leidde tot nieuwe tentoonstellingen in Kaunas (2021), Vilnius (2022) en in het Zanavykiai Museum in Lukši, Raseiniai (2023).
Violeta benadert haar werk op een intuïtieve en impulsieve manier. Ze plant haar composities niet van tevoren, maar laat haar keuzes van kleur en emotie de creatie vormgeven terwijl deze zich ontvouwt. Muziek is altijd aanwezig terwijl ze schildert, de ritmes en melodieën stimuleren subtiel haar penseel en beïnvloeden het palet. Haar methode beschrijft ze als het samenvoegen van kleuren, vergelijkbaar met hoe ervaringen, dromen en emoties in het leven samensmelten—altijd op zoek naar harmonie, zachtheid en volledigheid. Zorgvuldige aandacht wordt besteed aan elk deel van het canvas, zodat geen detail, hoe klein ook, wordt verwaarloosd.
De voltooide schilderijen materialiseren als raadselachtige, dromerige scènes—beelden die zich verzetten tegen beschrijving, en flarden van een sprookje of voorbijgaande dagdromen oproepen. Elk stuk functioneert als een gecodeerd verhaal of een geheim, dat degenen die het bekijken uitnodigt om de mysteries zelf te ontrafelen. Violeta voegt vaak gedichten of korte verhalen toe om haar kunst te begeleiden, waarbij ze elk schilderij beschouwt als een boek dat bedoeld is om keer op keer gelezen en herontdekt te worden. Ze gelooft dat kijkers die zich met haar werk bezighouden, hun eigen reis beginnen, op zoek naar verborgen betekenissen en persoonlijke ontdekkingen binnen de lagen van elk schilderij.
Violeta nodigt iedereen uit om zich te verliezen in haar kunst, en hen aan te moedigen om hun eigen geluk, angsten en dromen binnen de complexe details van het canvas te vinden. Ze vergelijkt deze ervaring met het betreden van een sprookje, waarbij de kijker als de held wordt neergezet—zwervend door scènes gevormd door emotie en fantasie, op zoek naar antwoorden en verwelkomend zelfbegrip. Haar schilderijen volgen een reis van het verleden naar het heden, en nodigen mensen uit om hun verdriet los te laten en een levendige wereld van kleur, hoop en veiligheid binnen te treden. Door dit artistieke proces probeert Violeta momenten van ontzag en verbinding aan te wakkeren, en kunst te transformeren in een magische poort voor zelfontdekking.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een serene, bijna ethereale landschap met een brede vista van bleke, gedempte tonen. Het bevat een uitgestrektheid, die lijkt op een rustige zee of meer, die zachtjes golft onder een gedempte lucht. De horizon is zachtjes vervaagd, waarbij lucht en water in een naadloze gradient samensmelten. In de verte zijn vage omtrekken te zien van wat heuvels of een verre kustlijn zou kunnen zijn, wat een gevoel van diepte en uitgestrektheid toevoegt. De centrale focus van het kunstwerk zijn twee figuren, gepositioneerd nabij het midden onderaan. Ze zijn afgebeeld in een minimalistische stijl, met net genoeg detail om twee individuen voor te stellen die dicht bij elkaar staan, mogelijk in een omhelzing. Hun vormen zijn op een spookachtige, doorschijnende manier weergegeven, waardoor ze lijken op te gaan in het landschap zelf, opkomend uit of oplosend in de omringende omgeving. Dit effect geeft het schilderij een droomachtige kwaliteit, die thema's van eenheid en harmonie benadrukt. Boven de figuren en de horizon bevindt zich een delicate zon of maan, die een subtiele gloed werpt die de scène zachtjes verlicht met een warme, ambient verlichting. Het gebruik van licht en schaduw in het schilderij is zacht en diffuus, wat de vredige en tijdloze sfeer versterkt. De kunstenaar heeft een palet van zachte witten, grijzen en hints van blauw en geel gebruikt, wat een rustgevende en harmonieuze visuele ervaring creëert die uitnodigt tot contemplatie en een gevoel van vrede en emotionele resonantie met de natuur en gezelschap oproept. De penseelvoering is soepel, met gelaagde streken die textuur en een dynamische kwaliteit aan de anders kalme scène toevoegen.
