Kunstwerk in het interieur
Gevestigd in Kaunas, Litouwen, creëert Violeta Jarašiūnienė kunst onder de naam ViJa Art. Haar levenslange toewijding aan schilderen is in de loop der jaren verdiept, terwijl ze geleidelijk haar vaardigheden met canvas en verf heeft verfijnd. Violeta's pad als kunstenaar begon bescheiden—haar debuut tentoonstelling vond plaats in 2008 in het gemeenschapscentrum van Betygala, gelegen in het district Raseiniai, en vervolgens in het Betygala Museum. Gedurende ongeveer tien jaar bleef schilderen een stille en aarzelende bezigheid, een creatieve ontsnapping verweven met haar dagelijkse routine. Het was tijdens de quarantainetijd dat kunst een centrale rol in haar leven terugvond, wat leidde tot nieuwe tentoonstellingen in Kaunas (2021), Vilnius (2022) en in het Zanavykiai Museum in Lukši, Raseiniai (2023).
Violeta benadert haar werk op een intuïtieve en impulsieve manier. Ze plant haar composities niet van tevoren, maar laat haar keuzes van kleur en emotie de creatie vormgeven terwijl deze zich ontvouwt. Muziek is altijd aanwezig terwijl ze schildert, de ritmes en melodieën stimuleren subtiel haar penseel en beïnvloeden het palet. Haar methode beschrijft ze als het samenvoegen van kleuren, vergelijkbaar met hoe ervaringen, dromen en emoties in het leven samensmelten—altijd op zoek naar harmonie, zachtheid en volledigheid. Zorgvuldige aandacht wordt besteed aan elk deel van het canvas, zodat geen detail, hoe klein ook, wordt verwaarloosd.
De voltooide schilderijen materialiseren als raadselachtige, dromerige scènes—beelden die zich verzetten tegen beschrijving, en flarden van een sprookje of voorbijgaande dagdromen oproepen. Elk stuk functioneert als een gecodeerd verhaal of een geheim, dat degenen die het bekijken uitnodigt om de mysteries zelf te ontrafelen. Violeta voegt vaak gedichten of korte verhalen toe om haar kunst te begeleiden, waarbij ze elk schilderij beschouwt als een boek dat bedoeld is om keer op keer gelezen en herontdekt te worden. Ze gelooft dat kijkers die zich met haar werk bezighouden, hun eigen reis beginnen, op zoek naar verborgen betekenissen en persoonlijke ontdekkingen binnen de lagen van elk schilderij.
Violeta nodigt iedereen uit om zich te verliezen in haar kunst, en hen aan te moedigen om hun eigen geluk, angsten en dromen binnen de complexe details van het canvas te vinden. Ze vergelijkt deze ervaring met het betreden van een sprookje, waarbij de kijker als de held wordt neergezet—zwervend door scènes gevormd door emotie en fantasie, op zoek naar antwoorden en verwelkomend zelfbegrip. Haar schilderijen volgen een reis van het verleden naar het heden, en nodigen mensen uit om hun verdriet los te laten en een levendige wereld van kleur, hoop en veiligheid binnen te treden. Door dit artistieke proces probeert Violeta momenten van ontzag en verbinding aan te wakkeren, en kunst te transformeren in een magische poort voor zelfontdekking.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij presenteert een speels en etherisch landschap vol een mix van architectonische structuren en surrealistische figuren. Gedomineerd door zachte, diffuse kleuren en overladen met draaiende lijnen en krommingen, roept het doek een gevoel van beweging en dromerige vloeibaarheid op. In het midden en verspreid over de scène bevinden zich verschillende historische en fantastische gebouwen die lijken op kathedralen of oude torens, geschilderd op een manier die ze in de vage achtergrond laat samensmelten. Leven in het stadsgezicht brengen meerdere figuren gehuld in capes, wat hen de uitstraling van bewakers of oude zwervers geeft. Elke figuur heeft onderscheidende, maar subtiele kenmerken, sommige versierd met wat lijken op kronen of religieuze iconografie, wat thema's van koninklijkheid of goddelijkheid suggereert. Rechts, apart staand met zijn levendige roze kleur, is een solitaire flamingo, die scherp contrasteert met de gedempte tonen van de rest van het schilderij. Deze levendige vogel, samen met de ongebruikelijke combinatie van elementen, voegt een surrealistische en bijna anderewereldse kwaliteit toe aan het kunstwerk. De hele scène is ingekapseld binnen een enorme, gouden boog, die doet denken aan een zon maar ook fungeert als een grens die de reis of het pad omlijst dat de titel suggereert. De aanwezigheid van de boog doordrenkt de scène met een hemelse of mystieke aura, die het algemene thema van een reis door een mysterieuze, mogelijk spirituele rijk versterkt.
