Gevestigd in Kaunas, Litouwen, creëert Violeta Jarašiūnienė kunst onder de naam ViJa Art. Haar levenslange toewijding aan schilderen is in de loop der jaren verdiept, terwijl ze geleidelijk haar vaardigheden met canvas en verf heeft verfijnd. Violeta's pad als kunstenaar begon bescheiden—haar debuut tentoonstelling vond plaats in 2008 in het gemeenschapscentrum van Betygala, gelegen in het district Raseiniai, en vervolgens in het Betygala Museum. Gedurende ongeveer tien jaar bleef schilderen een stille en aarzelende bezigheid, een creatieve ontsnapping verweven met haar dagelijkse routine. Het was tijdens de quarantainetijd dat kunst een centrale rol in haar leven terugvond, wat leidde tot nieuwe tentoonstellingen in Kaunas (2021), Vilnius (2022) en in het Zanavykiai Museum in Lukši, Raseiniai (2023).
Violeta benadert haar werk op een intuïtieve en impulsieve manier. Ze plant haar composities niet van tevoren, maar laat haar keuzes van kleur en emotie de creatie vormgeven terwijl deze zich ontvouwt. Muziek is altijd aanwezig terwijl ze schildert, de ritmes en melodieën stimuleren subtiel haar penseel en beïnvloeden het palet. Haar methode beschrijft ze als het samenvoegen van kleuren, vergelijkbaar met hoe ervaringen, dromen en emoties in het leven samensmelten—altijd op zoek naar harmonie, zachtheid en volledigheid. Zorgvuldige aandacht wordt besteed aan elk deel van het canvas, zodat geen detail, hoe klein ook, wordt verwaarloosd.
De voltooide schilderijen materialiseren als raadselachtige, dromerige scènes—beelden die zich verzetten tegen beschrijving, en flarden van een sprookje of voorbijgaande dagdromen oproepen. Elk stuk functioneert als een gecodeerd verhaal of een geheim, dat degenen die het bekijken uitnodigt om de mysteries zelf te ontrafelen. Violeta voegt vaak gedichten of korte verhalen toe om haar kunst te begeleiden, waarbij ze elk schilderij beschouwt als een boek dat bedoeld is om keer op keer gelezen en herontdekt te worden. Ze gelooft dat kijkers die zich met haar werk bezighouden, hun eigen reis beginnen, op zoek naar verborgen betekenissen en persoonlijke ontdekkingen binnen de lagen van elk schilderij.
Violeta nodigt iedereen uit om zich te verliezen in haar kunst, en hen aan te moedigen om hun eigen geluk, angsten en dromen binnen de complexe details van het canvas te vinden. Ze vergelijkt deze ervaring met het betreden van een sprookje, waarbij de kijker als de held wordt neergezet—zwervend door scènes gevormd door emotie en fantasie, op zoek naar antwoorden en verwelkomend zelfbegrip. Haar schilderijen volgen een reis van het verleden naar het heden, en nodigen mensen uit om hun verdriet los te laten en een levendige wereld van kleur, hoop en veiligheid binnen te treden. Door dit artistieke proces probeert Violeta momenten van ontzag en verbinding aan te wakkeren, en kunst te transformeren in een magische poort voor zelfontdekking.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een rustige zeelandschap bij wat lijkt op de dageraad of de schemering, terwijl een zachte, pastelachtige licht de scène baadt. Op de voorgrond is er een kalm water dat de subtiele tinten van de lucht en de schaduwen van de bergen in de verte weerspiegelt. Een opvallende, hoge mast van een zeilboot met een oranje zeil steekt verticaal omhoog, bijna tot het midden van de bovenkant van het doek, wat een sterk verticaal contrast biedt met de horizontale kalmte van het water. Naast de zeilboot drijven verschillende schepen en boten, variërend in grootte en blijkbaar in actieve gebruik, op het glasachtige oppervlak van het water. De achtergrond toont majestueuze bergen die in de horizon vervagen onder een lucht vol lichte, donzige wolken. Hun subtiele blauwtinten en grijzen vermengen zich met hints van lavendel, wat de koelte van een vroege ochtend of de aanhoudende warmte van een avond suggereert. Het algehele effect is sereen en contemplatief, uitnodigend voor de kijker in een moment van stilte en natuurlijke schoonheid. De reflectie van de boten en de verticale mast in het water voegt een dromerige kwaliteit toe aan de scène, wat het gevoel van rust en de interactie tussen lucht en zee versterkt.
