Zita Virginija Jusevičiūtė-Tarasevičienė is een professionele schilder die woont en creëert in Kaunas en de officiële status van Kunstmaker heeft. Ze begon haar schilderreis relatief laat - na het opvoeden van haar kinderen - maar de wereld van creativiteit heeft haar sinds haar kindertijd begeleid, toen de eerste tekeningen verschenen in de marges van haar schoolschriften. Ze studeerde schilderkunst privé en ontdekte in de loop der tijd haar eigen artistieke taal: emotioneel, dynamisch en kleurrijk abstractisme, met olieverf als fundament.
In bijna drie decennia heeft de kunstenaar meer dan 100 tentoonstellingen gehouden in Litouwen (in Vilnius, Kaunas, Panevėžys, Jurbarkas en andere steden) en heeft ze ook deelgenomen aan groepsprojecten en plein-air sessies in het buitenland: in Ierland (Dublin), Italië, Duitsland, Letland, Zuid-Korea en Frankrijk. Haar werken zijn tentoongesteld op internationale kunst evenementen en haar stukken zijn verworven door verzamelaars en kunstinstellingen, zowel in Litouwen als daarbuiten. In 2023 werd haar tentoonstelling “Life Full of Chaos” gepresenteerd in de Ambassade van de Republiek Litouwen in Riga, en in 2024 - in de Seimas van de Republiek Litouwen.
Haar kunst balanceert tussen abstractie en figuur. In sommige werken zijn echte motieven te onderscheiden - landschappen, architectonische elementen, bloesems - maar ze worden altijd getransformeerd door emotionele en chromatische filters. In andere stukken dompelt de schilder zich onder in volledige vrijheid van vorm en penseelstreek, waardoor verf onverwacht kan vloeien, zich verspreiden en samensmelten, en de kijker uitnodigt om visuele sensaties en persoonlijke emoties te ervaren.
Hoewel ze niet terugschrikt voor experimenten met verschillende technieken - zoals acryl of aquarel - blijft haar gekozen medium olieverf, die diepe gelaagdheid, rijke texturen en langdurige onderdompeling in het proces mogelijk maakt.
Zita Jusevičiūtė-Tarasevičienė verdeelt haar leven tussen Kaunas en Dublin - deze dualiteit van plaats, met zijn contrasterende culturen en ritmes van de natuur, weerspiegelt zich vaak in haar werken. Haar studio in Kaunas is een ruimte geworden waar ze zich onderdompelt in een meditatieve wereld van creatie. Stilte, kleur, ritme en innerlijke stem zijn de fundamenten van haar artistieke omgeving.
Hoewel ze talloze verzoeken heeft ontvangen om privé schilderlessen te geven, weigert ze dit bewust - ze gelooft stellig dat kunst niet alleen voortkomt uit techniek, maar vooral uit innerlijke waarneming, iets dat "gegeven is van boven." Ze noemt haar werken haar kinderen, die ze met plezier de wijde wereld instuurt.
Haar werk is beschreven als intellectueel, visueel expressief abstractisme. Volgens kunstcriticus Dr. Remigijus Venckus wordt haar schilderkunst gekenmerkt door een dialectische spanning tussen realiteit en simulatie, tussen controle en kans. Haar kunst is een manifest van postmoderne schilderkunst, die moedig nieuwe grenzen van esthetiek, schoonheid en verbeelding opent.
This artist was acknowledged by the Ministry of Culture of the Republic of Lithuania
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een levendig, bijna surrealistisch landschap dat dromerige kwaliteiten mengt met levendige realiteit. De voorgrond wordt gedomineerd door vier figuren, mogelijk vrouwelijk, waarvan er één met de rug naar de kijker staat en de anderen naar een glinsterend licht aan het einde van de weg lijken te lopen. Deze figuren zijn uniek in stijl; etherisch en licht vervaagd, alsof ze deel uitmaken van een droom of een herinnering. Ze dragen lange, vloeiende jurken, waarvan er twee glinsteren alsof ze het omringende licht weerkaatsen. De achtergrond en de weg die ze bewandelen zijn een caleidoscoop van levendige kleuren, variërend van diepe blauwtinten en scherpe witten tot vurig rood en zachte aardetinten. Terwijl de ogen over het doek bewegen, wordt het landschap doordrenkt met talloze kleine, abstracte kleurvlekken, zonder strikte vorm maar die bijdragen aan de algehele levendigheid van het schilderij. Boven hen is de lucht een turbulente mengeling van wit en blauw, wat ofwel een opkomende storm of het hoogtepunt van een winderige zonsondergang suggereert. Het gebruik van licht in dit schilderij is dramatisch en centraal voor de impact ervan, met de heldere lichtbron aan het einde van de weg die de kijker door de compositie trekt, wat een metaforische reis of pelgrimage naar verlichting of vrijheid suggereert. De texturen zijn overal dik en expressief, wat het kunstwerk een dynamisch, bijna bewegend uiterlijk geeft. Dit schilderij, rijk aan symboliek en kleur, roept een gevoel van mysterie en transcendentie op, en nodigt de kijker uit om na te denken over de bestemming van de figuren en de betekenis van de weg die ze bewandelen.
