Kunstwerk in het interieur
Schilderwerk – een deel van mijn creatieve proces waar ik niet veel over wil praten. Ik luister veel liever naar mensen die naar de werken kijken en delen wat ze voelen of wat ze waarnemen.
Soms denk ik dat dit de beste kwaliteit van schilderkunst is – en kunst in het algemeen: de kijker de kans geven om betekenissen en dingen te zien waar de maker misschien niet eens aan heeft gedacht.
Ik geloof dat het zo zou moeten zijn.
Schilderkunst, grafiek en design zijn de velden waar ik tussen ‘spring’. Het is alsof je in een stad bent, of op het platteland, of aan zee: als je te veel tijd op één plek doorbrengt, ga je naar een andere, dan weer een andere, en… nog een andere.
Opleiding
Kaunas Kunstschool
A. Šatas Kunststudio
Vilnius Academie voor Schone Kunsten
Avni Instituut voor Kunst en Design, Tel Aviv, Israël
Scenografie
“Siena” (De Muur), “Vienas” (Eén), “Noise”, “Fata Morgana 2”
Moderne dansgroep “Fluidus”
Illustraties
Tijdschrift “Salos” (Eilanden)
V. V. Landsbergis – De Verhalen van Rudnosiukas
L. Talmantienė – Engelse Taal
Groepsexposities
Schilderkunst, grafiek, glas-in-lood – Litouwen, Israël, Zweden
Solo-exposities
Schilderkunst, grafiek – Litouwen, Israël, Australië.
Over dit kunstwerk+
Dit schilderij, getiteld "De Berg en de Hand," toont een ruige, imposante berg. De berg domineert het doek en lijkt bijna levend met zijn hoge piek en gestructureerde oppervlak. De kunstenaar, Inga Armon, gebruikt een koele, blauwachtige tint die een serene maar mystieke toon zet. De streken zijn gedurfd en expressief, wat de ruwe en woelige aard van een berglandschap suggereert. Rode lijnen strekken zich over het gezicht van de berg, mogelijk indicaties van paden of misschien symbolische wonden. In haar werk verkent Armon vaak de interactie tussen natuurlijke vormen en menselijke elementen, wat hier misschien wordt gesuggereerd. De stijl mengt abstractie met hints van realisme, waarbij zowel de essentie als de fysiekheid van de berg op een unieke manier wordt vastgelegd. Deze benadering laat de kijker de aanwezigheid van de berg voelen in plaats van deze alleen te observeren.
