Justina Agnė Kizogian is een kunstenaar wiens creatieve praktijk draait om het vastleggen van vluchtige gevoelens en momenten in haar schilderijen. Voor haar is kunst een middel om de tijd stil te zetten en ervaringen te verkennen die anders onopgemerkt zouden blijven te midden van de drukte van het dagelijks leven. Ze beschouwt elk doek als een nieuw experiment, waarbij ze het schilderproces zowel als een voorrecht als een kans ziet om dromerige toestanden die geleidelijk uit het geheugen vervagen opnieuw te bezoeken en over te brengen.
Kizogian's kunstwerken vallen op door hun spontaniteit en een geest van verkenning, in plaats van het volgen van strikte planning. Ze vermijdt opzettelijk het vaststellen van een vooraf bepaalde weg of uitkomst voor haar stukken, en laat ze in plaats daarvan natuurlijk evolueren. Deze vrijheid stelt nieuwe verhalen en visuele verrassingen in staat om te ontstaan, zodat elk schilderij een unieke ervaring van ontdekking en improvisatie wordt.
Kleur speelt een vitale rol in hoe ze zich artistiek uitdrukt. Ze beschouwt schilderen als een levendige interactie met kleur, waarbij ze bijzondere aandacht besteedt aan de emotionele en sensorische effecten van elke tint en schaduw. Door kleur op deze dynamische manier te verkennen, brengt ze stemmingen en verhalen over die woorden niet kunnen uitdrukken, en voegt ze extra lagen van betekenis toe aan haar creaties.
Met haar kunst moedigt Justina Agnė Kizogian kijkers aan om te vertragen en na te denken, en nodigt ze hen uit om de schoonheid van het heden op te merken en waarde te hechten aan toevallige momenten. Haar schilderijen dringen er bij het publiek op aan om verder te kijken dan de oppervlakte en zowel de verwachte als de verrassende elementen die inherent zijn aan creatieve ontdekking te verwelkomen.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een levendig, abstract landschap, voornamelijk gevormd door kleurrijke stilisatie en organische vormen. Een grote, subtiel getinte vorm die lijkt op een rotsachtige massa domineert de rechterzijde, in contrast met een achtergrond van pastelgele en blauwe luchten. Aan de linkerkant voegen verschillende plantvormen, geschilderd in rijke, diepe kleuren, diepte toe aan de scène. Deze omvatten een verticale element met roze tinten aan de bovenkant, die de aandacht trekt met zijn spatten van helderdere kleuren en ingewikkelde detailering. Hieronder suggereert een cluster van vormen met aardse rode en donkere tonen een groep andere vegetatie of mogelijk rotsen. Opmerkelijk zijn een paar cactusachtige figuren op de voorgrond, weergegeven in felrood en groen met een duidelijke textuur, wat bijdraagt aan het woestijnthema van het werk. Het kleurenpalet is eclectisch, met zowel sombere aardetinten als sprankjes levendigere kleuren, wat een gevoel van leven oproept binnen een typisch dor en onvruchtbaar woestijnlandschap.
