Voor Viktoras Binkis zijn harmonie, orde en verfijning essentiële componenten in het hart van zijn creatieve proces. Hij zelf merkt op dat zijn werken de chaotische of spontane kenmerken vermijden die vaak worden geassocieerd met hedendaagse kunst; in plaats daarvan karakteriseert hij zijn benadering als klassiek. Hoewel abstracte elementen in zijn stijl kunnen voorkomen, handhaaft Binkis zorgvuldig een balans tussen compositie, tonaliteit en kleurharmonie, waarbij hij zijn methode vergelijkt met Euclides' waardering voor symmetrie en de harmonieuze ordening van de sferen.
Het landschapgenre neemt een centrale plaats in Binkis’ oeuvre in. Hij beschouwt landschappen als een "ideaal laboratorium" dat hem in staat stelt de formele mogelijkheden van schilderkunst te onderzoeken, terwijl hij tegelijkertijd reflecteert op en zijn persoonlijke artistieke vaardigheden verrijkt. In zijn werken komt het bekende Litouwse landschap op vernieuwende wijze naar voren door gedurfde gezichtspunten en inventieve kleurgebruik, wat resulteert in beelden die afwisselend dramatisch en stilletjes doordrenkt zijn met een dromerige kwaliteit.
Geboren in 1957, voltooide Viktoras Binkis zijn studie schilderkunst aan het Vilnius Kunstinstituut in 1988, waarmee hij de basis legde voor een diverse artistieke carrière die zich over vele jaren heeft ontvouwd.
Sinds hij in 1992 lid werd van de Litouwse Vereniging van Kunstenaars, heeft Binkis een artistieke praktijk ontwikkeld die schilderkunst, fotografie en sculptuur omvat. Hij heeft meer dan twintig solo-exposities gehouden, waarbij hij voortdurend thema's van visuele harmonie, structurele orde en de lyrische herinterpretatie van de natuurlijke wereld verkent.
Lithuanian Artists’ Association Member
This artist was acknowledged by the Ministry of Culture of the Republic of Lithuania
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een abstracte weergave van een figuur op een rijke paarse achtergrond. De figuur is verticaal georiënteerd, samengesteld uit ingewikkelde, overlappende vormen en lijnen die de vorm van een vrouw suggereren, zij het op een sterk gestileerde, bijna cubistische manier. Het kleurenpalet wordt gedomineerd door tinten groen, zwart en wit, wat een opvallend contrast creëert met de paarse achtergrond. De vormen die de figuur vormen zijn zowel vloeiend als scherp, met elementen die hints geven van menselijke anatomie, zoals de suggestie van een gebogen knie en delen die als een torso en armen kunnen worden geïnterpreteerd, maar de figuur blijft duidelijk niet-representatief, waardoor er veel aan de interpretatie van de kijker overgelaten wordt. De algehele compositie is zowel gedurfd als delicaat, met een sterk gebruik van lijn en kleur om het onderwerp over te brengen.
